
گذشته از اینکه با مجازات اعدام موافق باشیم یا نه و حتی صرف نظر از اینکه در مورد اعدام نوجوانان چه نظری داریم. اجرای مجازات اعدام برای نوجوانان به شیوه ای که در حال حاضر در ایران انجام می شود مجازاتی بدتر از مرگ است.
نوجوانانی که به مرگ محکوم می شوند باید تا زسیدن به سن قانونی سالها در زندان بمانند. تصورش را بکنید سالهای سال هر روز را با این اندیشه سپری کنید که درست در روزی که هجده ساله می شوید به عنوان هدیه تولد طناب دار را بر گردندتان خواهند افکند.
به گمان من این روش نوعی شکنجه است و حتی نمی توان آن را اعدام به روش معمول به حساب اورد. نمی دانم از نظر کسانی مانند اقای ابطحی که ممنوع الخروج شدن یک بازیگر را نقض حقوق بشر می دانند در اعدام نوجوانان هیچ حق انسانی نقض نمی شود که حتی انگشتی به مخالفت بر نمی اورند؟ ایا کسانی را که کوچکترین حساسیتی به مسایل انسانی ندارند می توان اصلاح طلب نامید؟
بهنام زارع نوجوانی که اخیرا اعدام شد

راه حل چیست؟
نوجوانی که در سن 15 سالگی مرتکب قتل میشود را چه باید کرد؟
آیا پیشنهاد شما حبس ابد است؟ آنکه بدتر از مرگ است. آیا باید در جامعه رها شود تا احیانا به جرم قتلی دیگر بعد از 18 سالگی اعدام شود؟
تمام سئوالات بالا دلیل بر موافقت من با اعدام نوجوانان نیست.
کافه نادری: به نظر من قبل از ارائه راه حل در مرحله اول باید قبح این مساله احساس شود تا به دنبال راه حل باشیم. در حالیکه می بینیم وجدان جمعی جامعه از این مساله چندان احساس ناراحتی نمی کند. اینکه به فرض یک فرد راه حلی ارائه کند مشکلی را حل نمی کند باید اول وجود مشکل به رسمیت شناخته شود تا راه حلی مورد قبول افکار عمومی برای ان جستجو شود. اما چیزی که در دنیا رایج است این است که نوجوان زیر سن قانونی را به طور صد در صد مسئول رفتار خود نمی دانند. نوجوانان بزهکار به دارالتادیب فرستاده می شوند تا اصلاح و بازپروری شوند موقعی که دادگاه تشخیص داد کجروی او اصلاح شده ازاد می شود.