پارادوکس ازدواج

همیشه فکر من در مورد ازدواج این بوده که اگر دختری اینقدر احمق باشد که بخواهد یک عمر با من زندگی کند به درد زندگی نمی خورد. واقعیت این است که تا به حال موفق نشده ام راه حلی برای این معضل پیدا کنم. تنها چیزی که به ذهنم می رسد این است که باید کسی پیدا شود که در عین حال که نمی خواهد با من زندگی کند زندگی کند یا چیزی شبیه به این. ممکن است بپرسید خوب این یعنی چی؟ البته این سوال خوبی است ولی جوابش برای من هم روشن نیست و اگر کسی توانست این پارادوکس را حل کند جوابش را به من اطلاع دهد تا پسری مجرد را از نگرانی خارج کند. این مقدمه را گفتم تا بدانید مساله ازدواج به دلیل نوعی بن بست تئوریک زیاد برای من مطرح نیست و اصولن زیاد به ان فکر نمی کنم اما چه می شود کرد وقتی ادم در وبلاگهای همسایه می بیند در این بحث چه جفاها که به مردان نگون بخت نمی شود. نمونه اش این مرجان خانم که همچنان به حملاتش به مردهای بیچاره ادامه می دهد و این مساله باعث می شود ادم نتواند بی اعتنا از کنار این مساله عبور کرده وچشمش را هم بگذارد. بدتر از اتهامات ناجوانمردانه ایشان کامنت دونی سایتش هست که یک جورایی به انجمن نسوان تبدیل شده و یک عده از اجناس لطیف هم انجا جمع شده خاک در چشم مروت می پاشند و دشنه بر گلوی عدالت می نهند و دایم میگویند افرین مرجان جان خوب حق این مردها را گذاشتی کف دستشان، این مردها ما را فقط برای ث ک ث می خواهند و چه و چه. از همه اینها که بگذریم نمیتوانم در مقابل فریاد دادخواهی جنس ذکوری که مظلومانه لب به اعتراض گشوده اند بگذرم و ناچارم در این زمینه روشنگری کنم. به هر حال در فضای مجازی هم ادم باید به فکر همسایه باشد

من در زندگی واقعی هم همینطور هستم و همیشه از حال همسایه باخبرم. همانطور که از قدیم گفته اند مسلمان باید از حال همسایه باخبر باشد. البته دلیل این با خبر بودن این نیست که من ادم سنتی ای هستم بلکه علتش این است که خانه ما سنتی ساخته شده و دیوارهای نازکی دارد و این مساله باعث میشود حتی از وضعیت کارکرد شکم همسایه و نوع رژیم غذاییش که مثلن امروز چقدر حبوبات و غذاهای نفخ دار مصرف کرده و غیره هم باخبر باشم. خب این وضعیت خوبی ها و بدی های خودش را دارد. در کنار خوبیهایش گاهی اوقات هم ادم حتی میترسد که بلند فکر کند …. ارزو به دلمان ماند یک بار فیلم اونجوری را با صدا تماشا کنم. فکرش را بکنید ادم مدتها منتظر بماند تا یک روز خانواده بروند یک جایی مهمانی و تو هم برای درس خواندن بمانی توی خانه انوقت جرات نکنی صدای تلوزیون را باز کنی. البته این روزها با اختراع کامپیوتر و هدفون این مشکلات حل شده ولی من فکر می کنم نسل ما که دوره بلوغش را قبل از دوره کامپیوتر و اینترنت طی کرد نسل سوخته است. واقعن ما جوانی نکردیم. حتی نمیشد یک مجله پورنو برای خودت نگه داری چون اگر کشف میشد مثل جوردانو برونو زنده زنده اتشت می زدند. یک زمانی توی این فکر بودم که خط بریل یاد بگیرم و چندتا مجله مستهجن به خط بریل برای خودم نگه دارم اما مطمئن نبودم عکس مستهجن را بشود به صورت بریل چاپ کرد. راستش الان هم مطمئن نیستم ولی به هر حال دیگر ان دوره گذشته….. این برایم سوال شده بود که توی این فیلمها پورن استارها به هم چی میگن، نه اینکه به خاطر فانتزی بودن مساله دنبال جوابش باشم، جنبه علمی مساله برایم مطرح بود و اینکه بالاخره یک زمانی خودم هم باید از این حرفها بزنم. همیشه این نگرانی را داشتم که بعد از ازدواج طرف یک چیزهایی بگوید و من همینجور مثل بز نگاهش کنم. هیچ جوری هم قوه تخیلم کمکی نمی کرد که بفهمم ادمیزاد در اینجور مواقع چه باید بگوید؟ باید شعر بخواند یا چی؟ سالها بعد اتفاقی رخ داد که تازه فهمیدم ملت اینجور وقتها چه می گویند و تازه متوجه شدم مساله چقدر مهم است.

یکی از دوستانم تازه از همسرش طلاق گرفته بود و صحبت پیش امد که چرا طلاق گرفته و از این حرفها که گفت بابا این زن نبود دیوانه ام کرده بود. من پرسیدم مگه چی کار می کرد؟ دوستم گفت موقع ث ک ث یه حرفهایی میزد که اعصابم را می ریخت به هم…. من پرسیدم چی می گفت؟ حرفهای بد میزد؟

دوستم گفت: اگه حرفهای بد می زد که خوب بود، بابا این یه حرفهایی میزد که دیگه حالم از هرچی زنه به هم میخوره

صحبت که به اینجا رسید کنجکاویم حسابی تحریک شد و به خودم گفتم بالاخره میتوانم جواب ان سوال قدیمی را پیدا کنم

دوستم به عنوان نمونه ماجرایی را که باعث شد تصمیم طلاق بگیرد را تعریف کرد و گفت: یه چند ماهی ماموریت بودم از ماموریت که برگشتم خیلی هیجان زده بودم و با خودم می گفتم حالا چه استقبالی از من صورت بگیره….. ولی تصورش را بکن بعد از این همه مدت وسط قضیه بودیم که یه دفعه زنم گفت راستی امید میخواستم یه چیزی بهت بگم …. من گفتم جونم … بگو … اون گفت عجیبه یادم رفته بود. من دوباره گفتم جون بگو….. زنم گفت تو این مدتی که نبودی سقف چکه میکرد باید یه فکری براش بکنیم. من گفتم: باشه گفت: پشت گوش نندازیها یه وقت سقف میاد رو سرمون، من برای اینکه قال قضیه کنده بشه گفتم: بزار چکم وصول بشه چشم که زنم گفت: وا چکتو که گفتی باهاش اون سینه ریزی که چشمو گرفته برام میخری ….ولی خب سقف هم واجبه و فعلن در اولویته ولی سینه ریز هم …..

دوستم در ادامه گفت: حرف چک که پیش امد تازه یادم افتاد خودم هم دو تا چک دست مردم دارم که سر رسیدش نزدیکه و بدجوری حالم گرفته شد. نگاه کردم دیدم همینجوری که طاق باز خوابیده انگشتش تو دهنشه و رفته تو نخ اون لکه زردرنگی که روی سقفه ….. انگار اب یخ ریختن رو سرم بلند شدم رفتم لباسم را پوشیدم که بزنم بیرون بلکه یک کم باد به مخم بخوره….. زنم داد زد: تموم شد؟ امید این چکه سقف …..

از ان به بعد هر وقت دوباره رویش به سمت سقف میشد باز همون لکه لعنتی را می دید و باز جر و بحثهای ما در مورد چکه سقف شروع میشد. تازه این مشتی بود از خروار دیگه جونم به لبم رسیده بود هر وقت زنم را میدیدم جای اینکه یاد عشق و صفا و این حرفها بیوفتم یاد ایزوگام پشت بوم و سوراخ سقف و گرفتگی فاضلاب حمام میوفتادم دیگه دیوانه ام کرده بود.

خب حالا شما که دایم می گویید مردها ما را فقط برای ث ک ث می خواهند، خودتان کلاهتان را قاضی کنید که آخر کدام مرد ابلهی است که زن ایرانی را به خاطر این نوع ث ک ث بخواهد که هر چه باشد کم و بیش نوعی شکنجه است. از اقلیت مردان مازوخیست که بگذریم باقی مردها اگر هم این پروسه زجراور را ادامه میدهند یا محض ثوابش است یا اگر هم آتئیست باشند به خاطر تحکیم بنیان خانواده و توجه به حقوق زنان. خب حالا این انصاف است که در مقابل این همه صبر و تحمل و ایثار به جای اینکه به مرد ایرانی تندیس حمایت از حقوق زنان هدیه کنید، زخم زبان تحویل دهید؟

بیدار شوید ….. بروید لااقل چهارتا کتاب بخوانید و فیلم با صدا تماشا کنید که مرد بیچاره را اینقدر شکنجه ندهید. درست است که خود من هم هنوز نمی دانم در اینجور مواقع چه باید گفت اما این را می دانم که اینجوری که هست هم نباید باشد. یک حرکت اصلاحی را شروع کنید و به جای محکوم کردن مردها چیز یاد بگیرید

از ما گفتن بود